در حديثي علامه مجلسي از امام باقر(عليه السلام) نقل مي كند كه پيغمبر اكرم(ص) فرمود: «... ان عن يمين الله-- او عن يمين العرش- قوماً منا علي منابر من نور، وجوههم من نور و ثيابهم من نور تغشي وجوههم ابصارالناظرين دونهم قال ابوبكر: من هم يا رسول الله؟ فسكت. فقال الزبير من هم يا رسول الله؟ فسكت. فقال عبدالرحمن: من هم يا رسول الله؟ فسكت. فقال علي عليه السلام: من هم يا رسول الله؟ فقال: هم قوم تحابوا بروح الله علي غير انساب و لا اموال اولئك شيعتك و انت امامهم يا علي. (1)
 در طرف راست عرش خدا، قومي از ما بر منابري از نور قرار دارند كه چهره هاي آنان از نور است و لباسهايشان از نور است بگونه اي كه چهره هاي نوراني آنان، چشم ناظران را فرو مي پوشاند. ابوبكر گفت: اي رسول خدا اينان چه كساني هستند؟ پيامبر ساكت ماند. آنگاه زبير همان سؤال را كرد و پيامبر خدا سكوت كرد. سپس عبدالرحمن سؤال را تكرار كرد و بازهم آن حضرت سخني نگفت. پس علي (عليه السلام) پرسيد اي رسول خدا آنها كيستند؟ پيغمبر اكرم(ص) فرمود آنها قومي هستند كه به وسيله «روح الله» بين آنها پيوند محبت برقرار مي شود بدون آن كه نسبتهاي خانوادگي و منافع مادي و امور دنيوي در اين محبت و پيوند نقشي داشته باشد. اينان شيعيان تواند و تو امام آنها هستي اي علي(ع) .

مرحوم مجلسی در ذیل حدیث می گوید: روح الله یعنی به رحمت خدا و این که حب آنان نسبت به یکدیگر به خاطر خدا است نه به خاطر مال و نسب و سایر امور دنیوی .

ضمن آنکه باید دانست تفسیر اینگونه احادیث را باید به اهل فن واگذار نمود و از تفاسیر که جهت مقاصد خاصی استفاده می گردد امتناء نمود .

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم فروردین ۱۳۹۰ساعت 15:31  توسط علیرضا حمزه یی  |